باز سازی تصاویر سه بعدی توسط هولوگرافی

اگر ارزش یک تصویر دوبعدی به اندازه ی هزاران کلمه است پس ارزش یک تصویر سه بعدی به اندازه ی میلیون هاست.یکی از کاربرد های هولوگرافی باز سازی تصاویر سه بعدی و فرآیندی که مشابه هیچ چیز در تکنولوژی حرفه ای می باشد.حتی با اینکه در حدود بیست سال پیش اختراع شده است هنوز هم بهترین کاندید برای دریافت عنوان نمایشگرهای سه بعدی به معنای واقعی میباشد.در اینجا ما شش چیزی را که ممکن است در خصوص دنیای عجیب و شگفت انگیز هولوگرافی ندانید را نمایان میکنیم:

مهمترین کاربردهای هولوگرافی

وقتی شما توپاک,مایکل جکسون یا هرکس دیگر را در کنسرت یا جاهای مشابه میبینید بدانید که آن ها هولوگرام نیستند.این یک کلک بوده و هولوگرام  بنیادی هیچ ارتباطی با آن ها ندارند.این امر در سال هزار و نهصد و هشتاد توسط جان پیر ابداع شد.صدای حیرت تماشاچیان از دیدن شبحی که در مقابل هنر پیشه روی صحنه ظاهر شده است.در واقع یک توهم هوشمندانه بکار گرفته میشود.جاییکه یک قطعه شیشه در گوشه ای مابین حضار قرار داده شده از صحنه برای  انعکاس نور از سوی هنر پیشه در قسمت پایین به سوی تماشاچیان استفاده میشوداما هنوز میگذارد که آن ها بالای صفحه را ببینند چرا که شیشه به شدت شفاف و ناپیداست.به طوری که تصور میکنیم شبحی روی صحنه میپلکد.اینگونه اکثر هولوگرام  تلوزیون اندکی با حقه ی شبه وار پپر متفاوت هستند.

ذخیره سازی اطلاعات در هولوگرام

تصور کنید که شما از صحنه یک عکس گرفته اید.با دوربینتان زوم میکنید,کلیک میکنید و عکس میگیرید.از یک نقطه نظر عینی شما متوسط فاصله ی نوری که از صحنه با استفاده از گیرنده ها ناشی میشود را نگه میدارید.در نتیجه حجم زیادی از اطلاعاتی که از طریق نور یافت میشوند دور انداخته میشوند.جمع آوری این اطلاعات تنها ذخیره ی درصد کمی از آنچه آنجاست میباشد.یک هولوگرام حساس ترین قسمت است.چیزی ضبط شده و سپس بازسازی شده از طریق اطلاعات نوری است.مانند آنچه دیده میشود بیننده قادر به گفتن تفاوت میان منظره ی اصلی نیست زیرا هولوگرام به تماشاگر همه ی اطلاعات اصلی را میدهد.

 

ساخت هولوگرام

هم اکنون ممکن است سوال کنید چگونه میتوانیم این کار را انجام دهیم,خب,اگر شما شی ای را که میخواهید بیاورید و آن را با لیزر روشن کنید و این نور را با تاباندن نور لیزری دیگرمتفرق کنید,آنچه که این حالت میسازد هولوگرام است.این کار جذب فاصله,وجهه و اطلاعات طول موج از طرف شی است.اکنون اگر زیر میکروسکوپ به این الگوها نگاهی بی اندازیم ممکن است تنها حواشی متداخل را ببینیم که اصلا خوش آیند نیستند.اگر چه ما با لیزری از یک منشا یکسان آن را روشن میکنیم,نور از تمامی حواشی به طور همزمان متفرق میشود و با خودش تداخل پیدا میکند تا نور شی اصلی را باز سازی کند.

هولوگرام ایستا

زیبایی این تکنیک در این است که از این طریق اطلاعات سه بعدی را بازسازی کرده و به یک نمایش سه بعدی واقعی دست میابد.هنوز این تکنیک به صورت اصلی در حدود هفتاد سال پیش انجام شده است تا هولوگرام های ایستا را شکل دهد.اما چرا نمیتوانیم هولوگرام  را بصورت دینامیکی تغییر دهیم و بطور موثر یک نمایش هولوگرافیکی بسازیم؟این موضوع در بخش بعدی مطرح میشود

 

ساخت نمایشگر های هولوگرافیکی سه بعدی

مشکل ساخت نمایشگر های هولوگرافیک سه بعدی این است که میزان اطلاعاتی که یک هولوگرام معمول حاوی آن است فراوان میباشد.نور شامل اطلاعات زیادی است.بعنوان مثال,تصور میشود که به ترتیب میلیارد,تریلیون پیکسل فراهم میشوند تا به یک نمایشگر هولوگرافیک سه بعدی برسند.گفته میشود با رقم روشنایی سی اف.پی.اس,مقدار سرسام آوری از اطلاعات داده هارا داراست.ما تقریبا به تکنولوژی نیاز داریم که میتواند تمام اطلاعات نوری پیچیده را ضبط کرده,اطلاعات تکنولوژیکی قادر به انتقال حجم زیادی از اطلاعات است و سپس یک کامپیوتر  نیازدارد تا حجم اطلاعات را سازماندهی کند.تصور کنید که ما در حال ورود به تلوزیون های فور,کی که صفحه ی آن ها از تقریبا بیست میلیون پیکسل ساخته شده اند باشیم.

نمایش هولوگرام های متحرک

همانگونه که پیش تر بحث شد,ما با اطلاعات زیادی مواجهیم.سطح فعلی هنر نمایش هولوگرام های متحرک,اس ال ام نامیده میشود.آن ها لزوما کوچک هستند.تلوزیون بعنوان ابزار نمایش که در آن هولوگرام نمایش داده میشود,نور لیزر از طریق آن تابیده یا منعکس میشود و الگویی در طرف دیگر آن تشکیل میشود.

 

 چگونه میتوانیم یک هولوگرام را محاسبه کنیم؟

معمولا میتوانیم تمام اطلاعات نوری را ثبت کنیم.هنوز ما هیچ تکنولوژی بازرگانی نداریم تا این کار را انجام دهیم.ما میتوانیم امواج کامل الکترومغناطیسی تشکیل شده از صحنه ی مشابه را بسازیم تا آنچه را که پراکندگی نور از یک شی مشابه آن است را در تمامی فضاها و زوایا کشف کنیم و سپس این اطلاعات را برای تشکیل هولوگرام ضبط کنیم.اگرچه این کار عملا با تکنولوژی حال حاضر بعید است.یک راه مشابه بهتر این است که ما در خصوص اشیا و نگاه عمیق به  بنیاد آن ها و ماورای پدیده ها هوشمندتر باشیم.

میتوانیم تخمینی بزنیم.اگر به اندازه ی کافی از نقطه ی انکسار به دور باشید پرتو به شکل انکسار نور درمی آید.مشکلی که در اینجا میبینید مربوط به انتقالات ریاضی فوریه در نمایش انکسار اشیا است.که معنایش این است که به دلیل اینکه کامپیوترهای ما میتوانند به سرعت اف اف پی را اجرا کنند میتوانیم به سرعت هولوگرام های کامپیوتری اصلی را بسازیم.بنابراین با نمایش آن روی یک اس.ال.ام میتوانیم نور را منکسر کرده تا در آینده تصاویر مصنوعی بسازیم.این کار هولوگرافی کامپیوتری نامیده میشود,و هم اکنون که کامپیوترها درحال سریع شدن و تاثیر گذار بودن هستند میتوانند به موضوع هسته ای در تحقیقات تبدیل شوند.

 

 نمایشگرهای هولوگرافیکی

کواینتیک,نمایشگر هولوگرافیکی که نخستین را براساس تکنولوژی فاصله ی تعدیل نور در دوازده سال پیش ساخت.وی از سیستم سه خط فعالی با دو تعدیل کننده ی نور فاصله دار استفاده کرد تا به همه ی عمق مورد نیاز برای تصاویر سه بعدی دست یابد.تولید آن ها گران بوده و مدت کوتاهی پس از تکامل ادامه یافتند.با این حال هنوز هم نزدیک ترین مورد به نمایشگر های هولوگرافیکی رونمایی شده هستند.

اگرچه ما در خصوص نمایشگرهای هولوگرافیکی سه بعدی مباحثه کردیم اما هولوگرافی بعنوان یک نظم غیرقابل تخمین است و برنامه هایی در زمینه های مختلف دارد.چند مثال میزنیم:

 

 

ذخیره ی داده ها توسط هولوگرافی

اطلاعات عینی ذخیره شده در دیسک مسطح.اگرچه هولوگرافی ممکن است اطلاعات صدا و دیگر محتویات را در زوایای گوناگون ضبط کند و ممکن است اطلاعات زیادی را به طور مغناطیسی مرتب کند.

 

انبرک های عینی هولوگرافیک

این ها استفاده میشوند تا نور را وادار به حرکت اجزا کند.معمولا کاربرد زیستی داشته و تله های عینی خلق میکند.با استفاده از کامپیوتر هایی که هولوگرام ها را تولید میکنندمحققان میتوانند صف های بزرگ اجزا را در فاصله ی کمی دستکاری کنند.

کاربرد برچسب امنیتی

هولوگرام ها در اسکناس و کارت های اعتباری استفاده شده اند.زیرا تکنولوژی استفاده از آن ها را ایجاب میکند تا ساختاری بسازند که به خوبی پیشرفت کند.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *